European Awareness Scenario Workshop

Van TNO transitie wiki

Ga naar: navigatie, zoek

HoofdpaginaToolboxEuropean Awareness Scenario Workshop

Weergave van EASW-methode
Weergave van EASW-methode

Inhoud

[bewerk] Kern

Variant op Scenario Analyse
De methode European Awareness Scenario Workshops (EASW) richt zich op de duurzame ontwikkeling van onze leefomgeving (dorpen en steden) door de eigen inwoners en andere stakeholders te confronteren met de problematiek. Alle betrokken stakeholders (bewoners, beleidsmakers, technocraten, industrie- en middenstand vertegenwoordigers) participeren in een rondetafeldiscussie en presenteren hun voorstellen, welke, volgens de EASW methodologie worde geavalueerd en herformuleerd door dezelfde deelnemers in een tweedaagse workshop.

De procedure zet aan tot dialoog tussen de betrokken partijen en lokale groepen, vergroot het besef van locale condities en problemen, en zet aan tot consensus op voorgestelde oplossingen.

[bewerk] Doel en toepassingen

EASW kan worden toegepast worden voor:

  • informatie en leren
  • begrijpen en deelnemen in het besluitvormingsproces
  • algemene toekomstplanning
  • identificeren van verantwoordelijkheden en prioriteiten

of een combinatie hiervan.

[bewerk] Meerwaarde

Participatory workshops as used in the EASW method often provide local stakeholders from different sectors of the community the opportunity to meet, sometimes for the first time, in a structured, constructive way.

[bewerk] Achtergrond & Toelichting

De European Awareness Scenario Workshop (EASW) is een tool om actieve participatie van mensen over de hele gemeenschap te steunen en faciliteren, in discussies omtrent duurzame ontwikkeling van steden en mogelijke technologische oplossingen. De workshops bieden een forum om de vraag en het aanbod van innovatie in kaart te brengen, alsmede het publieke debat aan te moedigen en het creeëren van een uitgebalanceerde relatie tussen de gemeenschap, technologie en de omgeving. De tool wordt niet alleen toegepast om awareness (besef) te verhogen en informatie te verschaffen; het kan ook ingezet worden om verantwoordelijkheden en prioriteiten te identificeren. De methode bleek een sterkere tool te zijn dan de oorspronkelijke toepassing en is een waardevolle tool in verschillende omstandigheden waar informatie, dialoog, participatie en cooperatie tussen locale groepen, besluitvormers en planners nodig is. De workshops betrekken meerdere mensen in planning en besluitvormingsprocessen, in de hoop dat realistische oplossingen worden gevonden voor stedelijke problemen.


Geschiedenis In 1991 begon het Danish Board of Technology (DBT) een project om de lifestyle van steden en wijken in kaart te brengen. Het project (genaamd "Barriers to Urban Ecology") behandelde afval, energie en huisvestingsproblematiek in workshops die zich richten op het alledaagse leven in balans met de omgeving. Men begon met standaard huishoudelijke activiteiten - zoals een bad nemen en het afval buiten brengen - en ontwikkelde vier scenario's die het leven van een fictieve familie (de Hansens) beschreven. De scenario's bepaalden hoeveel technologie erbij kwam kijken en wie er verantwoordelijk was voor het oplossen van problemen. Ze vormen de basis voor de discussies. In Denemarken hebben de scenario workshops een grote impact gehad; de voorstellen werden geïntegreerd in het stedelijke ecologisch beleid van de Deense overheid.

[bewerk] Uitvoering

In een EASW aanpak zijn twee verschillende fases en verschillende stappen te onderscheiden. De originele EASW methode vind plaats in de vorm van een tweedaagse workshop voor ongeveer 30 mensen.

[bewerk] Fase 1: ontwikkelen wensbeelden

De deelnemers focussen in de eerste fase op het ontwikkelen van een gedeelde visie op hun stad. Gebruik makend van een gestructureerd, maar flexibele aanpak wordt de groep aan het denken (en wellicht antwoorden) gezet over twee centrale vragen:

  • Hoe zou gedrag veranderd moeten worden om duurzaam leefomgeving te bereiken en in welke mate zouden technologisch gebaseerde oplossingen moeten worden overwogen?
  • Wie is verantwoordelijk voor de oplossing van problemen (het individu, de lokale overheid of een mix van beiden?)

Stappen in de eerste fase:

  1. Korte analyse van relevante toekomstige trends via desk research (bijv. extrapolaties).
  2. Selectie van stakeholders. Deze personen zijn vertegenwoordigers van vier groepen: bewoners, beleidsmakers, technologie-experts, en vertegenwoordigers van de private sector (retailers, bouwondernemingen, nutsbedrijven, etc.).
  3. Maak wereldbeelden:
    1. Ontwikkel eerst een negetief beeld. Over het algemeen is dit makkelijker voor deelnemers.
    2. En vervolgens ook een uitermate positief beeld.
  4. In een interactieve sessie mensen laten reageren op de beelden.

De groepen bediscussiëren de gegeven issues volgens een bepaalde methode en presenteren hun eerste resultaten.

[bewerk] Fase 2: ontwikkelen aanpak

In de tweede fase waarin de deelnemers in subgroepen worden verdeeld, worden de resultaten gestructureerd en verwerkt. Tenslotte worden aanpakken gepresenteerd en eventueel (via stemming) beoordeeld. Zo kunnen onderwerpen worden geprioriteerd. Uiteindelijk worden verantwoordelijkheden gedefinieerd en commitment aan de voorgestelde acties wordt door alle deelnemers gevoeld. De centrale vraag in deze tweede fase is: "Wat zijn de te nemen gemeenschappelijke acties om het doel te bereiken?"

[bewerk] Resultaat

  • Inhoudelijk doel: ontwikkeling van oplossingsgerichte acties
  • Procesdoel: commitment door alle betrokken partijen

[bewerk] Aandachtspunten

In working with participatory workshops, it is important to strike the right balance between allowing time and space for creativity on the one hand, and not losing sight of obtaining a result on the other.

  • De deelnemers moeten zorgvuldig uitgezocht worden om actieve deelname te garanderen. Daarnaast helpt het om duidelijk te zijn in het doel en de aanpak van de workshop. Zo kan het waardevol zijn om wishfull thinking of juist ad hoc thinking te stimuleren.
  • Plan hoe in conflictsituaties wordt opgetreden. Met verschillende stakeholders komen verschillende (mogelijk tegengestelde) belangen. Het is aan de onderzoeker om te bepalen wanneer een onenigheid wordt geaccepteerd of wanneer de workshop wordt gebruikt om vershillende meningen op te lossen.
  • Plan een follow up: een rapport met de ideeën die uit de bijeenkomst kwamen of het samenstellen van een (projectteam voor de uitvoering van een) concreet actieplan of pilot-project.
  • Wees duidelijk in de Wie en de Hoe van het runnen van de workshop.

[bewerk] Bronnen

Personen binnen TNO


Projecten binnen TNO

  • ...


Bronnen buiten TNO

Tools

Aspecten/acties
Persoonlijke instellingen